نسیم است و نور خورشید. ابرهای سفید. آسمانی صاف. و شاید آن سویش صدای آواز بلند است، و صوت های خوش تر... و خلاصه، امید. در پایان رنجی که می بریم امید هست.

 

+ |پدرو پارامو |خوان رولفو |

+ By: Rebecca Green